شنبه, ۱۸ مرداد ,۱۳۹۹

عفونت مجاری ادراری _ علائم عفونت ادراری و درمان بیماری

علائم عفونت ادراری و درمان بیماری

همه چیز درباره علل ، علائم و راههای ابتلا به عفونت مجاری ادراری و درمان
عفونت دستگاه ادراری (uti) نوعی عفونت در هر بخش از سیستم ادراری – کلیه ها، مجاری ادرار و مجرای پیشاب است.بیشتر عفونت ها برای مثانه پایینی و مجرای ادرار هستند.زنان در مقایسه با مردان در معرض خطر بیشتری قرار دارند.عفونت در مثانه تان می تواند آزاردهنده باشد.

 

با این حال، اگر این مشکل جدی شود، عواقب جدی می تواند رخ دهد و به کلیه ها آسیب می زند.پزشکان نوعا با آنتی بیوتیک ها، عفونت های دستگاه ادراری را درمان می کنند. اما می توانید برای کاهش احتمال خود برای گرفتن عفونت قدم هایی را بردارید که در غالب درمان های گیاهی و خانگی دراین بخش از سلامت نمناک خواهید خواند.

 

عفونت مجاری ادراری یا UTI، عفونتی است که دستگاه ادراری را درگیر می‌کند.در این مقاله به پیشگیری، درمان و علائم عفونت ادراری می‌پردازیم.

 

عفونت مجاری ادراری (UTI)، عفونتی است که به دلیل ورود میکروب به بدن ایجاد می‌شود. بسیاری از عفونت‌های مجاری ادراری منشا باکتریایی دارند، اما برخی نیز توسط قارچ‌ها و در بعضی موارد نادر، توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شوند. این عفونت می‌تواند در هر نقطه از مجاری ادرار رخ دهد. مجاری ادراری شما شامل کلیه، حالب، مثانه و مجرای ادرار می‌شود. در بسیاری از این موارد فقط مجرای ادرار و مثانه را درگیر می‌کند. با این حال عفونت می‌تواند در حالب و کلیه‌ها نیز ایجاد شود.

 

علایم عفونت مجاری ادراری :

عفونت دستگاه ادراری معمولاً منجر به نشانه ها و علائمی نمیشود، اما زمانی که این اتفاق بیفتد، شامل موارد زیر خواهند بود:

نیاز شدید و مداوم به ادرار
احساس سوزش در هنگام ادرار
با دفعات مکرر، مقدار کمی از ادرار خارج می شود
ادراری که ابری و کدر به نظر می رسد
ادرار به رنگ قرمز، صورتی روشن و یا سیاه و قهوه ای – نشانه ای از خون در ادرار است
ادرار با بوی قوی
درد لگن در زنان – به ویژه در مرکز و اطراف لگن
سوزش هنگام ادرار کردن
افزایش تکرر دفع ادرار بدون دفع مقدار زیادی از آن
افزایش دفع ادرار فوری
ادرار خونی
ادرار تیره
ادراری که رنگ آن شبیه به چای یا کولا باشد
ادراری که بوی شدیدی داشته باشد
درد لگن در خانم‌ها

انواع عفونت های دستگاه ادراری:

هر نوع از عفونتی که ممکن است منجر به علایم و نشانه های ویژه ای شود، بستگی به آن دارد که کدام قسمت از مجرای ادرار شما آلوده شده است.

کلیه ها (پیلونفریت حاد)
درد بالای کمر و پهلو (جناح)
تب بالا
لرز
حالت تهوع
استفراغ
مثانه (سیستیت)
فشار لگن
ناراحتی پایین شکم
ادرار مکرر و دردناک
وجود خون در ادرار
مجرای ادرار (اورتریت)
سوزش در هنگام ادرار کردن
ترشحات
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر علائم و نشانه های این بیماری را دارید، با پزشک خود تماس بگیرید.

 

درد مقعد در مردان

عفونت دستگاه ادراری فوقانی کلیه‌ها را درگیر می‌کند که اگر باکتری‌ها از کلیه‌های عفونی به خون انتقال پیدا کند، می‌تواند کشنده باشد. به این بیماری «یوروسپسیس» می‌گویند که بسیار خطرناک است و می‌تواند باعث افت فشار خون، شوک و مرگ شود.

 

علائم عفونت دستگاه ادراری فوقانی به شرح زیر است:

درد و حساسیت در پشت قفسه سینه و پهلوها
لرز
تب
حالت تهوع
استفراغ

 

علائم عفونت مجاری ادراری در مردان

علائم عفونت ادراری فوقانی در مردان، شبیه علائم همین بیماری در زنان است. عفونت دستگاه ادراری تحتانی در مردان گاهی شامل درد در مقعد و علائم مشترک زنان و مردان می‌شود.

 

علائم عفونت مجاری ادراری در زنان

خانم‌هایی که به عفونت دستگاه ادراری تحتانی مبتلا هستند، ممکن است درد لگن را تجربه کنند؛ به علاوه به علائم عفونت ادراری در زنان، باید علائم مشترک را نیز اضافه کرد. علائم عفونت دستگاه ادراری فوقانی در بین زنان و مردان مشابه است.

 

درمان عفونت مجاری ادراری

درمان عفونت مجاری ادراری به دلایل ایجاد آن بستگی دارد. پزشک می‌تواند از نتیجه آزمایش تشخیص دهد که چه عاملی (باکتری، ویروس و …) باعث ایجاد عفونت شده است.

 

در بسیاری از موارد، علت عفونت باکتریایی است. عفونت مجاری ادراری که منشا باکتریایی داشته باشد، با مصرف آنتی بیوتیک درمان می‌شود.

 

در برخی موارد ویروس‌ها و قارچ‌ها عامل ایجاد عفونت هستند. عفونت مجاری ادراری ویروسی با مصرف داروهای ضد ویروسی درمان می‌شود؛ معمولا داروی ضد ویروسی «سیدوفوویر» انتخاب پزشکان برای درمان این نوع عفونت است. داروهای ضد قارچ (یا قارچ‌کش) نیز درمان عفونتی است که منشا ایجاد آن قارچ‌ باشد.

 

آنتی بیوتیک‌های مناسب برای درمان عفونت مجاری ادراری

نوع آنتی بیوتیکی که برای درمان این عفونت استفاده می‌شود، بسته به قسمتی دارد که دچار عفونت شده است. معمولا برای درمان عفونت دستگاه ادراری تحتانی از قرص‌های آنتی بیوتیک استفاده می‌شود. عفونت دستگاه ادراری فوقانی هم اغلب با آمپول‌های آنتی بیوتیک درمان می‌شود. این آنتی بیوتیک‌ها مستقیما در رگ تزریق می‌شوند.

 

گاهی اوقات باکتری‌ها در مقابل آنتی بیوتیک‌ها مقاومت نشان می‌دهند. نتیجه آزمایش کشت ادرار می‌تواند با توجه به مشخص شدن نوع باکتری در ادرار، به پزشک برای انتخاب بهترین نوع آنتی بیوتیک به منظور درمان عفونت کمک کند.

 

عفونت مجاری ادراری درمان نشده

درمان عفونت مجاری ادراری اهمیت بسیار زیادی دارد. اگر این عفونت درمان نشود، رفته رفته شدیدتر شده و گسترش می‌یابد. درمان این بیماری در مراحل اولیه آسان‌تر است. عفونت اگر به دستگاه ادراری فوقانی برسد، درمان بسیار سخت می‌شود و احتمال سرایت عفونت به داخل خون و ابتلا به «سپسیس» نیز افزایش می‌یابد. اگر چنین اتفاقی بیفتد، بیمار ممکن است جان خود را از دست دهد.

 

اگر شک کردید که دچار عفونت مجاری ادراری شده‌اید، هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید. یک آزمایش ساده و تست ادرار یا خون می‌تواند از بروز بسیاری از مشکلات طولانی مدت جلوگیری کند.

 

تشخیص عفونت مجاری ادراری

اگر با توجه به علائمی که دارید، فکر می‌کنید مجاری ادراری‌تان دچار عفونت شده است، به پزشک مراجعه کنید. پزشک علائم را بررسی کرده و بیمار را معاینه می‌کند. برای تایید تشخیص عفونت مجاری ادراری، پزشک به نتیجه آزمایش ادرار برای تشخیص نوع میکروب نیاز دارد.

 

برای گرفتن نمونه ادرار، بیمار ابتدا باید کمی ادرار کرده و سپس به جمع کردن آن در ظرف مخصوص اقدام کند. این کار باعث می‌شود باکتری یا مخمر پوست در نمونه ادرار دیده نشود؛ اگر چنین اتفاقی بیفتد، جواب آزمایش ممکن است دقیق و درست نباشد.

 

هنگام آزمایش نمونه ادرار، پزشک می‌تواند مقدار زیادی گلبول سفید را در ادرار بررسی کند. این کار می‌تواند وجود عفونت در ادرار را تشخیص دهد. پزشک همچنین می‌تواند آزمایش کشت ادرار انجام دهد تا از وجود باکتری یا قارچ در آن مطلع شود. کشت ادرار می‌تواند به شناسایی علت عفونت کمک کند. این کار همچنین به پزشک برای انتخاب بهترین روش درمانی کمک می‌کند.

 

اگر علت ابتلا به این بیماری وجود ویروس باشد، احتمالا باید آزمایش‌ خاصی انجام شود. ویروس‌ها معمولا به ندرت عامل ایجاد عفونت در مجاری ادراری هستند. البته در افرادی که پیوند اعضا داشته‌اند یا بیماری دیگری دارند که باعث تضعیف سیستم ایمنی آن‌ها شده است، شاید ویروس در ادرار دیده شود.

 

عفونت دستگاه ادراری فوقانی

اگر پزشک احتمال داد که شما به عفونت دستگاه ادراری فوقانی مبتلا هستید، ممکن است علاوه بر آزمایش ادرار، آزمایش کامل خون (CBC) و کشت خون را نیز انجام دهد. کشت خون می‌تواند به شما اطمینان ‌دهد که عفونت به خون نیز سرایت کرده است یا خیر.

 

عفونت مجاری ادراری مکرر (عود مجدد بیماری)

اگر این بیماری به‌صورت مکرر در فردی ظاهر شد، پزشک ممکن است وجود امر غیرطبیعی یا انسداد را آزمایش کند. برخی از این آزمایش‌ها عبارتند از:

سونوگرافی:

دستگاه مبدلی است که با حرکت روی شکم، تصویر اندام مورد نظر را روی مانیتور نشان می‌دهد.

 

پیلوگرام داخل وریدی (IVP):

نوعی روش تصویربرداری است که در آن ماده حاجب (ماده‌ای که در عکس‌هایی که با اشعه X برداشته می‌شود، قابل مشاهده است) در ورید بیمار تزریق می‌شود تا از طریق دستگاه ادراری حرکت کرده و عکس اشعه ایکس از شکم گرفته شود. ماده حاجب تصویر دستگاه ادراری را در عکس ایکس ری، پررنگ‌تر نشان می‌دهد.

 

سیستوسکوپی:

به آندوسکوپی داخل مثانه گفته می‌شود. در طول سیستوسکوپی پزشک ممکن است قسمت بسیار کوچکی از بافت مثانه را برداشته و آن را آزمایش کند تا مشخص شود عفونت مکرر به دلیل التهاب مثانه یا سرطان است یا خیر.

عفونت مجاری ادراری

توموگرافی کامپیوتری (CT):

اسکنی است که برای گرفتن تصاویری دقیق‌تر از دستگاه ادراری گرفته می‌شود.

 

علل و عوامل خطر عفونت مجاری ادراری

هر موردی که باعث کاهش تخلیه مثانه و تحریک دستگاه ادراری شود، می‌تواند به عفونت مجاری ادراری منجر شود. عوامل متعددی وجود دارد که می‌تواند شما را در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دهد. این عوامل شامل موارد زیر می‌شوند:

سن؛ افرا مسن بیشتر احتمال دارد به این بیماری مبتلا شوند
کم شدن تحرک بعد از جراحی یا طولانی شدن زمان استراحت در بستر
سنگ کلیه
سابقه ابتلا به عفونت مجاری ادراری
انسداد مجاری ادراری در اثر عواملی چون بزرگ شدن پروستات، سنگ کلیه و انواع خاصی از سرطان
استفاده طولانی مدت از سوند که باعث می‌شود باکتری‌ها بتوانند به راحتی به مثانه وارد شوند
دیابت؛ به‌خصوص اگر بیماری به خوبی کنترل نشود و احتمال ابتلا به عفونت مجاری ادراری افزایش یابد
بارداری
ساختارهای غیرطبیعی ادراری از زمان تولد

 

سیستم ایمنی ضعیف

اکثر عوامل خطر عفونت مجاری ادراری در مردان، شبیه عوامل این بیماری در زنان است. با این حال پروستات بزرگ‌شده یکی از عوامل خطری است که منحصر به مردان است.

 

در زنان خطرهای دیگری برای ابتلا به این بیماری وجود دارد. به مرور زمان مشخص شد برخی از فاکتور‌هایی که پیش‌تر عاملی برای بروز UTI قلمداد می‌شدند، تاثیر چندانی در این اتفاق ندارند؛ مواردی مثل عدم رعایت بهداشت در دستشویی. برای مثال برخلاف تصورات پیشین، تحقیقات اخیر نتوانسته‌اند ثابت کنند که استفاده از دستمال کاغذی در جهت عقب به جلو پس از استفاده از دستشویی می‌تواند یکی از عوامل بروز UTI در خانم‌ها باشد.

 

در برخی موارد، تغییر در سبک زندگی می‌تواند به کاهش خطر بعضی ازاین عوامل کمک کند.

تست عفونت مجاری ادراری
مجرای ادراری کوتاه‌تر
طول و محل قرارگیری مجرا در زنان، احتمال ابتلا به عفونت مجاری ادراری را افزایش می‌دهد. مجرای ادراری در خانم‌ها بسیار نزدیک به واژن و مقعد است. باکتری‌هایی که ممکن است به‌طور طبیعی در اطراف واژن و مقعد وجود دارند، می‌توانند باعث بروز عفونت در مجرا و سایر بخش‌های دستگاه ادراری شوند. همچنین مجرای ادراری خانم‌ها کوتاه‌تر از مردان است و باکتری‌ها فاصله کمی برای ورود به مثانه دارند.

 

مقاربت جنسی

در طول مقاربت جنسی، فشار بر دستگاه ادراری می‌تواند باعث انتقال باکتری‌ها از اطراف واژن به مجاری ادراری شود. اغلب خانم‌ها بعد از رابطه جنسی در ادرار خود باکتری دارند. با این حال بدن می‌تواند معمولا در عرض ۲۴ ساعت از شر این باکتری‌ها خلاص شود. باکتری‌های روده ممکن است ویژگی‌هایی داشته باشند که به آن‌ها اجازه دهد به مثانه بچسبند.

 

اسپرم‌کش‌ها

اسپرم‌کش‌ها ممکن است خطر ابتلا به عفونت مجاری ادراری را افزایش دهند. آن‌ها می‌توانند باعث تحریک پوست در برخی زنان شوند. این عامل می‌تواند خطر انتقال باکتری‌ها به داخل مثانه را افزایش دهد.

 

استفاده از کاندوم در رابطه جنسی

کاندوم‌های لاتکس روان‌ساز نشده می‌تواند سبب افزایش اصطکاک و تحریک پوست زنان در طول رابطه جنسی شود. این عامل نیز می‌تواند باعث افزایش خطر ابتلا به عفونت مجاری ادراری شود. با این حال استفاده از کاندوم برای کاهش عفونت‌های منتقل‌شده از راه جنسی مهم است. برای جلوگیری از ایجاد اصطکاک و تحریک پوست ناشی از کاندوم، از روان‌سازهای بر پایه آب استفاده کنید.

 

دیافراگم

دیافراگم می‌تواند باعث ایجاد فشار بر مجاری ادراری زنان شود و در نتیجه تخلیه مثانه را کمتر ‌کند.

 

کاهش سطح استروژن

پس از یائسگی، کاهش سطح استروژن، باکتری‌های طبیعی در واژن را تغییر می‌دهد؛ این امر نیز می‌تواند دلیلی برای ابتلای زنان به عفونت‌های مجاری ادراری باشد.

 

پیشگیری از عفونت‌های مجاری ادراری

هرکسی می‌تواند با عمل به اقدامات زیر، از ابتلا به عفونت مجاری ادراری پیشگیری کند:

روزانه ۶ الی ۸ لیوان آب بنوشید
ادرار را به مدت طولانی در مثانه نگه ندارید
در مورد بی‌اختیاری ادرار یا مشکلات مربوط به تخلیه کامل مثانه، با پزشک خود صحبت کنید
با این حال عفونت مجاری ادراری در زنان بیشتر از مردان اتفاق می‌افتد؛ این نسبت ۸ به یک است. یعنی به ازای ۸ زنی که به این بیماری مبتلا شده‌اند، فقط یک مرد دچار این عفونت می‌شود.

 

برخی اقدامات می‌تواند به پیشگیری از این بیماری در زنان کمک کند. برای زنان یائسه استفاده از استروژن موضعی که توسط پزشک تجویز می‌شود، می‌تواند در پیشگیری از این بیماری موثر باشد. اگر پزشک تشخیص دهد که مقاربت جنسی عامل ایجاد عفونت‌های مکرر در مجاری ادراری است، ممکن است آنتی‌بیوتیک‌های پیشگیری‌کننده یا طولانی‌مدت برای بعد از مقاربت جنسی تجویز کند. برخی مطالعات نشان داده است که استفاده طولانی مدت از آنتی‌بیوتیک‌های پیشگیرانه در افراد مسن می‌تواند باعث کاهش خطر ابتلا به عفونت‌های مجاری ادراری شود.

 

استفاده از مکمل‌های کرنبری یا پروبیوتیک‌های واژینال مثل لاکتوباسیلوس هم می‌تواند در پیشگیری از ابتلا به این بیماری موثر باشد. برخی مطالعات نشان می‌دهد که استفاده از شیاف‌های پروبیوتیک واژینال از عود مجدد عفونت مجاری ادراری جلوگیری می‌کند. برای اطمینان، حتما در این زمینه از پزشک خود سوال بپرسید.

 

عفونت مجاری ادراری مزمن

در اکثر موارد، عفونت مجاری ادراری پس از درمان کاملا از بین می‌رود. اما در نوع مزمن این مورد، حتی بعد از درمان هم به‌طور کامل رفع نمی‌شود و حتی ممکن است دوباره عود کند. عود مجدد عفونت در میان زنان رایج‌تر است. بسیاری از موارد عودکننده، ناشی از عفونت مجدد همان نوع باکتری است. با این حال در برخی موارد نیز ممکن است عامل برگشت بیماری، همان عامل قبلی نباشد. همچنین وضعیت غیرعادی در ساختار دستگاه ادراری می‌تواند احتمال ابتلا به این عفونت را افزایش دهد.

عفونت مجاری ادراری

عفونت مجاری ادراری در دوران بارداری

زنان بارداری که علائم عفونت مجاری ادراری را دارند، باید فورا به پزشک مراجعه کنند. عفونت دستگاه ادراری در دوران بارداری می‌تواند باعث افزایش فشار خون و زایمان زودرس شود. در این دوران، عفونت احتمالا به کلیه‌ها هم سرایت می‌کند.

 

انواع عفونت مجاری ادراری

علل عفونت مجاری ادراری :

عفونت دستگاه ادراری معمولاً زمانی رخ می دهد که باکتری از مجرای پیشاب وارد مجرای ادرار شود و در مثانه تکثیر شود. اگر چه سیستم ادرار برای جلوگیری از چنین مهاجمان میکروسکوپی طراحی شده است، اما این دفاع گاهی شکست می خورد. وقتی این اتفاق می افتد، باکتری ممکن است جمع شود و به یک عفونت کامل در مجرای ادرار تبدیل شود. شایع ترین عفونت ادراری به طور عمده در زنان رخ می دهد و مثانه و مجاری ادرار را تحت تاثیر قرار می دهد.

 

عفونت مثانه (سیستیت):

این نوع عفونت معمولاً توسط اشرشیا کولی (ای. کولای) ایجاد می شود، نوعی باکتری که در دستگاه گوارش دیده می شود. اما گاهی باکتری های دیگر هم دخیل هستند. رابطه جنسی ممکن است منجر به سیستیت شود. همه زنان به خاطر آناتومیشان، در معرض خطر سیستیت قرار دارند.

 

عفونت مجرای پیشاب (اورتریت):

این نوع عفونت می تواند زمانی رخ دهد که باکتری GI از مقعد به مجرای پیشاب منتقل شود. همچنین، چون مجرای پیشاب زنان به واژن نزدیک است، عفونت های مقاربتی، مثل تب خال، سوزاک، کلامیدیا و مایکوپلاسما نزدیک می شود و می تواند باعث ایجاد عفونت شود.

 

عوامل خطر عفونت مجاری ادراری در زنان :

عفونت دستگاه ادراری در زنان رایج است و بسیاری از زنان در طول عمرشان بیش از یک عفونت را تجربه می کنند. عوامل خطر مربوط به زنان برای ابتلا به عفونت ادراری عبارتند از:

 

کالبدشناسی زن:

یک زن مجرای پیشاب کمتری نسبت به مرد دارد، که فاصله را کوتاه می کند و باکتری ها راحت به مثانه می رسند.

 

فعالیت جنسی:

زنان فعال در روابط جنسی بیشتر از زنانی که از نظر جنسی غیر فعال هستند، به عفونت ادراری مبتلا می شوند.

 

انواع خاصی از کنترل باردای ها:

زنانی که از دیافراگم ها برای کنترل زایمان استفاده می کنند، ممکن است در خطر بالاتری قرار بگیرند و همچنین زنانی که از عامل های اسپرم کش استفاده می کنند.

 

یائسگی:

بعد از یائسگی، کاهش استروژن باعث تغییراتی در دستگاه ادراری می شود که شما را نسبت به عفونت آسیب پذیر تر می کند.

 

اختلالات دستگاه ادراری:

نوزادانی که با اختلالات مجاری ادراری به دنیا می آیند، به ادرار اجازه نمیدهند که بدنشان را به طور طبیعی ترک کند یا باعث می شوند که ادرار در مجرای پیشاب بماند که این خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش می دهد.

 

مسدودیت هایی در دستگاه ادراری:

سنگ کلیه یا پروستات بزرگ می تواند ادرار در مثانه را به دام بیندازد و خطر عفونت ادراری را افزایش دهد.

 

سیستم ایمنی سرکوب شده:

دیابت و بیماری های دیگری که سیستم ایمنی را مختل می کنند، می تواند خطر عفونت ادراری را افزایش دهد.

 

استفاده از کاتتر:

افرادی که خودشان نمی توانند ادرار کنند و از یک لوله (کاتتر) برای ادرار کردن استفاده می کنند، این کار آنها را در معرض خطر ابتلا به عفونت ادراری قرار می دهد.

 

یک روش ادراری جدید:

جراحی ادراری یا امتحان دستگاه ادرار که شامل ابزارهای پزشکی است هم می تواند خطر ابتلا به عفونت دستگاه ادراری را افزایش دهد.

 

مشکلات عفونت مجاری ادراری :

وقتی درمان فوری و درست انجام نشود، عفونت های دستگاه ادراری به ندرت منجر به عوارض می شوند. اما درمان های ضد عفونی نشده هم می تواند عواقب وخیمی داشته باشند.

مشکلات مربوط به یک عفونت مجرای ادراری می تواند شامل موارد زیر باشد:

 

عفونت های قارچی، به ویژه در زنانی که دو یا چند عفونت ادراری را در یک دوره شش ماهه یا چهار یا بیشتر در یک سال تجربه می کنند.

 

آسیب های مزمن کلیه ناشی از عفونت حاد و مزمن کلیه (پیلونفریت) ناشی از درمان ضد عفونی نشده است.
مجاری ادرار باریک (تنگی) در مردانی که از اورتریت تکراری که قبلاً با گنوکوک اورتریت دیده شده است، پیش می آید.سپسیس، یک مشکل بالقوه خطرناک در رابطه با عفونت است، به خصوص اگر عفونت راهش را از مجرای ادرار شما به کلیه ها باز کند.

 

مشکلات عفونت دستگاه ادراری

شما می توانید این گام ها را بردارید و خطر ابتلا به عفونت های دستگاه ادراری را کاهش دهید:

 

آب کرن بری بنوشید:

مطالعات قطعی نیستند که آب کرن بری از عفونت ادراری جلوگیری می کند، اما به احتمال زیاد مضر هم نیست.

 

خود را از جلو به عقب پاک کنید:

انجام این کار پس از ادرار و دفع مدفوع، به جلوگیری از انتشار باکتری های مقعدی به واژن کمک می کند.

 

مایعات زیادی به خصوص آب بنوشید:

نوشیدن آب به رقیق کردن ادرار شما کمک می کند و تضمین می کند که قبل از اینکه عفونت شروع شود، به باکتری اجازه می دهد که با ادرار دفع شوند.

 

بعد از مقاربت، مثانه تان را خالی کنید:

هم چنین نوشیدن یک لیوان آب برای کمک به بیرون کردن باکتری ها ها نیز مفید است.

عفونت مجاری ادراریعفونت مجاری ادراری

از محصولات زنانه تحریک آمیز اجتناب کنید:

استفاده از اسپری های دئودورانت یا سایر محصولات زنانه مانند پودرها در ناحیه تناسلی می تواند مجرای پیشاب را تحریک کند.

 

روش کنترل بارداری خود را تغییر دهید:

دیافراگم، کاندوم یا غیره، همگی می توانند به رشد باکتری ها کمک کنند.

 

درمان‌های خانگی برای درمان عفونت ادراری

هیچ درمان خانگی برای درمان عفونت مجاری ادراری وجود ندارد، اما کارهایی است که می‌توانید در کنار داروهای پزشک، برای کمک به روند درمان انجام دهید.

 

این درمان‌های خانگی می‌تواند به از بین رفتن سریع‌تر عفونت کمک کند. آب کرنبری یا خود این میوه به محض شروع مصرف، عفونت مجاری ادراری را درمان نمی‌کند. با این حال مواد موجود در کرنبری ممکن است به جلوگیری از رشد نوع خاصی از باکتری که باعث عفونت مثانه می‌شود، کمک کند. مصرف این میوه می‌تواند در پیشگیری از ابتلای مجدد به عفونت مجاری ادراری در آینده کمک کند.

 

کنترل بارداری

پیشگیری از عفونت مجاری ادراری با تغییر روش کنترل بارداری در اینجا چندین درمان خانگی برای عفونت های دستگاه ادراری وجود دارد

 

۱٫ سرکه سیب:

دو قاشق غذا خوری سرکه سیب را به یک لیوان آب اضافه کنید. همچنین می توانید آبلیمو و عسل را نیز اضافه کنید. آن را به خوبی مخلوط کنید و دو بار در روز ، به مدت چند روز بنوشید.

 

۲٫ آب کران بری:

نوشیدن نیمی از لیوان آب کران بری به صورت روزانه یکی از آسان ترین روش ها برای جلوگیری از عفونت های دستگاه ادراری است. افرادی که از عفونت های مجاری ادرار رنج می برند، باید روزانه سه تا چهار لیوان آب کران بری را بنوشند تا از عفونت ناشی از آسیب به کلیه ها جلوگیری کنند.

هشدار: اگر سابقه سنگ کلیه دارید، آب کران بری را ننوشید.

 

۳٫ جوش شیرین:

یک قاشق چای خوری جوش شیرین را به یک لیوان آب اضافه کنید و یک یا دو بار در روز بنوشید.

 

۴٫ روغن درخت چای:

۱۰ قطره روغن درخت چای را در آب وان بریزید و از این آب برای شستشوی مجرای ادراری خود استفاده کنید. هم چنین می توانید روغن درخت چای را با مقادیر مساوی از روغن سرو کوهی و چوب صندل مخلوط کرده و این مخلوط را در ناحیه شکمی و ناحیه نزدیک مثانه بمالید. این درمان را یک بار در روز به مدت سه تا چهار روز دنبال کنید.

 

یک روش ساده دیگر برای درمان عفونت مجاری ادرار، خیساندن خود در آب گرم حمام با دو قاشق چای خوری ماست ساده و شش قطره روغن درخت چای است.

این کار را هر روز به مدت ۱۰ دقیقه و ۱۰ روز انجام دهید.

 

از بین بردن عفونت مجاری ادراری با روش های طبیعی

۵٫ زغال اخته:

شما می توانید کمی زغال اخته را به مایعات مورد علاقه خود اضافه کنید و برای صبحانه آن را بخورید. هم چنین می توانید آب میوه تازه اش را هر روز صبح و شب برای نتایج سریع بنوشید. هیچ شیرین کننده مصنوعی به آب آن اضافه نکنید.

 

۶٫ آناناس:

خوردن یک فنجان آناناس به صورت منظم می تواند به جلوگیری از عفونت ادراری کمک کند. شما هم چنین می توانید آب نیمی از آناناس را بگیرید و آن را بنوشید. بهتر است از آناناس تازه استفاده کنید، چون کنسروهای آن حاوی مواد نگهدارنده هستند.

 

۷٫کمپرس آب داغ:

کمی آب داغ در یک بطری انعطاف پذیر بریزید. برای چند دقیقه بطری آب گرم را در قسمت تحتانی شکم خود قرار دهید. همچنین می توانید یک کیسه آب گرم را در ناحیه پایین شکمتان قرار دهید تا دردتان تسکین پیدا کند.